Salan var ekkert til að hrópa húrra fyrir framan af ári en þó var að fara eitt og eitt hross fram á sumar.  En þegar haustaði hljóp heilmikið líf í hana og mörg hross skiptu um eigendur og hér eru nokkur dæmi:

Var að vafra á netinu um daginn, og fannst ekki vera neinar fréttir neins staðar..... gleymdi alveg að líta í eigin barm enda kominn mánuður síðan eitthvað kom hérna inn!

Eftir rigningarsamt en hlýtt haust skipaðist skjótt veður í lofti.  Svo fljótt að það munaði minnstu að ég missti af flugvélinni 25 nóvember til Þýskalands þar sem ég var boðuð með námskeið, vegna þess að ég þurfti að keyra undir löglegum hraða á Reykjanesbrautinni vegna hálku!  Alveg með eindæmum hvað maður lætur veturinn alltaf koma sér á óvart þótt það sé langt liðið á hann ;)

En vá, loksins fylgdi skemmtilegt útreiðarfæri vetrinum.  Það hefur nefnilega oft verið svo að hér hefur bara fryst á auða jörð og allt gaddfreðið og útreiðarfærið núll spennandi!

Það er verst ef að það hvellspringur á hrossunum hjá manni þegar það þiðnar!  Annars erum við frekar mikið að nota reiðhöllina þrátt fyrir færið, en það er gaman að láta skyrpa úr hófum á mjúkum snjónum annað slagið.  Allavega leiðiðst  Sóllilju  það ekki og mér leiðist það enn minna að ástarfundur hennar og ónefnds stóðhests hafi ekki gengið upp í sumar enda bara gaman að hafa þessa kátu pæju undir hnakk :)   

Ég ætlaði líka að taka ægilega myndasyrpu af Mánastein nýjárnuðum... svona áður en hann yrði enn og aftur haltur á einhverri löpp...... en það gleymdist víst að kenna myndatökumanninum á myndavélina, svo hann missti af öllum bestu mómentunum.  Hann fékk svo að heyra það eftir á að maður heldur takkanum inni, en ýtir ekki á við hverja mynd, þetta er sko vél sem á að taka 8 ramma á sekúndu en ekki bara einn!!! ;)

En kappinn hangir enn á löppunum og bætir sig vonandi bara fram að næstu myndatöku.  Hann er búinn að vera hálfgerð óheillakráka þessi hestur, slasaður á framlöpp á fjórða vetur, hóstandi langt fram eftir vetri í fyrra, og svo loksins þegar hann hætti að hósta fór hann að fá dularfulla helti í afturfót sem ekki fannst nein skýring á, nema við komumst að því að hann svaraði beygjuprófi á kjúku.  En hann á langt í land með rétt rúma 4 mánuði í tamningu þegar allt er talið og kominn á sjötta vetur :/

Það var aðeins grænna úti í Þýskalandi síðustu helgina í Nóvember þar sem ég dvaldi í boði Kathrin Kasper sem keypti hann Andvara Eldvakason fyrir einu ári síðan.  Þar var ég með helgarnámskeið fyrir ca 10 manns, ágætis tilbreyting :)

En þessi snemmbúni vetur hefur sína ókosti, því aldrei hefur þurft að byrja að gefa hrossum eins snemma.  Systurnar Gáta og Gæska passa vel uppá hvor aðra í stóðinu.  Það er reyndar búið að skilja þær að núna því Gáta er komin inná hús en Gæska er fylfull við Kraft frá Strönd.  Hún kom geld heim frá hesti í haust, og það var örþrifaráð þegar langt var liðið á september að halda henni og Kraftur sá hestur sem var ekki náskyldur henni og var innan seilingar.   Hvort það er gáfulegt að starta 1st verðlauna hryssu svona seint verður bara að koma í ljós.... en mér hefur tekist að rétta af hryssu sem var haldið um miðjan september fyrir fjórum árum en kastaði um miðjan júní í sumar, og hef ég þó ekki alltaf náð henni á folaldagangmáli.

Og svo var ég að dusta rykið af Gauk frá Strandarbakka eftir eins og hálf mánaðar hvíld.  Það voru meiri mistökin hjá eigandanum að setja þennan hest til mín í þjálfun með sölu í huga.... ég tími bara ekkert að selja hann!  Með skemmtiegri fimmgangshestum sem ég hef verið með, hefur hreinar og rúmar gangtegundir, og rífur vel í skeið þó það sé lítið þjálfað, enda hesturinn ekki tamin nema nokkra mánuði.

Nú, svo vonar maður að snjórinn fari hvergi og það verði flennifæri frameftir vetri :)

Það er alveg á hreinu að hápunkturinn hjá Álfhóla "crewinu" í sumar var að taka þátt í ræktunarbússýningunni á Landsmótinu.  Það var ákveðið með frekar stuttum fyrirvara að vera með því okkur hafði ekki hugnast tímasetningin fyrir ræktunarbússýningar, en þær áttu upphaflega að vera um miðjan dag á fimmtudag.  En Maggi Ben fékk því breytt og taldi okkur á að koma og vera með, því hann hafði trú á því að við hefðum fullt erindi.

Þeir sem voru eitthvað svekktir út í mig að hafa ekki mætt með Dívu í töltið á Landsmótinu, þögnuðu alveg, því þeir fengu alveg nóg að sjá af henni og hreint ekki léleg skipti að fá að þeyta henni trekk í trekk eftir beinu brautinni þar sem fasið og frelsið í henni nýtur sín best.  Og Díva fékk nóg að snúast, kom líka fram með föður sínum Arð á Laugardag, sem tók við fyrsta sætinu fyrir fyrstu verðlauna afkvæmahesta.  Það voru sumir hissa á því af hverju ég reið henni ekki í veðlaunaafhendingunni í 7 vetra flokknum.... Mér þótti tvær innkomur sama daginn vera meir en nóg á hrossi sem gefur allt í botn þegar beðið er um.

Þrumufleygur fékk líka heldur betur að snúast og auk yfirlitsýningar á föstudeginum var hann líka í Þóroddshópnum, en hann stóð sig vel og engan bug að sjá á honum þó lagt væri á hann í þriðja sinn á föstudagskvöldið. Hann var eitt af flaggskipum hópsins þó aðeins fimm vetra sé!!

Dimmir tók hraustlega á því á skeiðinu hjá Leó, svona allavega þegar hann skeiðaði, því kallinn átti til að kynda full mikið undir kötlunum ;)  

Klárhryssurnar í hópnum. Hans Þór á Indíu, Janus á Gjósku og Hrefna María á Sóllilju.

Það var smá hausverkur að finna knapa fyrir sýninguna, en 4 þessara hrossa höfðu varla fengið annan knapa á bak sér nema mig sjálfa.  Tveir vinir Jonna voru til í "geim" og svo var reynt að raða öllu saman eins og best þótti passa.  Þökkum þeim félögum Janusi og Hansa Hvergerðingum kærlega fyrir hjálpina :)

 :

Þær voru kátar Hrefna og Sóllilja ;) "Svona hlýtur Beyoncé að líða eftir hverja tónleika hehehe" kom upp úr Hrefnu eftir laugardagskvöldið. "Þvílíkt kikk að láta 6000 þús mans klappa í takt og hrópa stuðnings orðum að manni!!" 

Gjóska og Janus stóðu sig vel.

Og Hansi fór vel á Leiknisdótturinni Indiu.

Það eru sumir sem segja að það sé lítið að marka svona ræktunarbússýningar, hrossin séu öll yfir viktuð á botnum og 300 gramma hlífum. Það er því gaman að segja frá því að öll hrossin okkar voru á 8 mm skeifum fyrir utan Indiu sem var á léttu fylliefni að auki.  Þyngstu hófhlífarnar voru 200 grömm en allflest voru með 120-155 gramma hlífar.  

Þar kepptu 12 frábær ræktunarbú um þann heiður að fá að koma fram á Laugardagssýningunni. Eftir föstudaginn kom í ljós að það voru tvö bú jöfn að stigum og var þeim att saman í einvígi á laugardagskvöldið, en auk Álfhóla voru það Syðri-Gegnishólar sem var valið hrossaræktunarbú 2010. Skeiðgaffallinn hjá þeim á Laugardagskvöldið var vígalegur og urðum við því að lúta í lægra haldi í þessu einvígi.

En við vorum engu að síður hæst ánægð með árangurinn og stuðning þeirra sem kusu okkur og veittu okkur þann heiður og gleði að vera með á laugardagskvöldinu.  Löngu síðar er maður að hitta fólk á förnum vegi sem lýsir yfir ánægju sinni með ræktunarbúsýningarnar sem sumum þótti toppurinn á mótinu....ekki leiðinlegt að vera þátttakandi í því :D

Læt hér fylgja með nokkur video af stemmingunni.

Skemmtilegt video af bæði Álfhólum og Efri-Gegnishólum á laugardagskvöldið.

Og svona í lokin er hér video af afkvæmasýningu Arðs frá Brautarholti.

Ætli það sé ekki toppurinn á tilverunni að þjóta áfram á fljúgandi tölti án þess að þurfa að halda í tauma, mér finnst það allavega ;)

Það má í lokin geta þess að Díva á von á fósturvísafolaldi með áðurnefndum Þrumufleyg sem mun væntlanlega líta dagsins ljós í maí á næsta ári ef allt gengur upp.    

Díva sjálf heimsótti Óm frá Kvistum seinnipartinn í ágúst, en það stopp hefur líklega verið of stutt, því það bar engan ávöxt, enda kannski svoldið seint í rassin gripið og kannski má kalla það græðgi að heimta tvö folöld undan sömu merinni á ári.  Hún kom því á hús fyrir viku síðan, eiganda sínum til ánægju og yndisauka og byrjar betur en nokkru sinni fyrr, það er varla að maður þori á bak svo maður skemmi ekki neitt ;)

Gjóska er hinsvegar fylfull, líka við Þrumufleyg, verður gaman að sjá og bera saman hálfsystkinin undan þessum jafnöldrum, Dívu og Gjósku. 

Þó við vorum einungis með 6 hross og 6 knapa þá er heilmikið umfang að koma öllu af stað og hafa allt klárt á réttum tíma, finna reiðtygi og hafa búningana klára. 

Strákarnir voru nú ekkert yfirsig ánægðir þegar þeir sáu mig (Hrefnu) koma með allt siflurskrautið og byrjaði að festa það allt á jakkana og ekki má gleyma silfurglans bindinu!!! 

Sagði þeim bara að finna Diskó-Pallann í sér því þetta væri sko Gordjöss!! ... Þeir voru nú ekki alveg á þessu en eftir að ég kom þeim öllum í gallann fengu þeir Módjóið aftur...  og held ég í margfölduðu veldi í þessum líka gordjös búningum!!

Guðrún Elín ein af hjálparhellunum fékk ekki verra hlutverk en að passa Thunderinn :) Thanx!

Þessi sá um að allir væri í góða skapinu og engin "smala/stress" veiki færi um mannskapinn og jú að allir væri stífbónaðir! Thanx Jódís mín ;) 

Allt komið á fullt. Rakel frænka sér hér um að taglið á Dimmi sé rétt kembt :)

Mamma (Rósa) sá um að Janni væri tiptop á Gjósku, taglið verður bara að vera í lagi!

Díva... þó þú sért díva færðu bara gamlan, ljótan, gulan múl á hausinn!!! ... hmmm... Sara á ég ekki að gefa þér glimmer múl á hana í Jólagjöf??

Mesti tíminn hjá mömmu fór nú reyndar í að dást að Fleygunum sínum :) ... ótrúlega skiljanlegt svo sem. 

Rakel með Sóllilju... ekkert unglinga vesen á þessari ungu stelpu. Hjálpaði okkur mikið sem og hinar góðu vinnukonurnar okkar í sumar. Takk stelpur Andrea, Nína, Þórunn, Rakel og ekki síst Hjördís sem var hægri hönd Söru á Landsmótinu.  Þær eiga mest allan heiðurinn af videounum og myndum af atriðinu okkar.  

Þruman góða!! Mestu rokkarar kvöldsins klárlega ;) 

Þessi fékk örlítin einkenni "smala veikinnar" jájá bara svona meðan allir vour að fá axlarpúðana sína, bindin, réttu hófhlífarnar, efrimúl, neðrimúl, skáreim.... og hvað ekki hvað... en það þarf nú eitthver að sjá um að allt sé í topp lagi hehehe.. 

Mamma og Jódís tilbúnar í geimið .... 

og við líka ;)))

Hópurinn komin á bak og reddí að rokka !! 

-Álfhólar, Hrefna María out-